ਅੱਜ 'ਕੰਮ ਆਲੀ' ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਦਿਸੀ। ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਚਾਲ, ਨਿੱਖਰਿਆ ਰੰਗ-ਰੂਪ, ਸੰਵਾਰ ਕੇ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਗੁੱਤ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਸਾੜ੍ਹੀ .. ਮਾਲਕਣ ਮਿਸਿਜ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ,"
ਕਿਆ ਬਾਤ ਹੈ ਕੁਸ਼ੱਲਿਆ? ਕਿਸ ਪਰ ਬਿਜਲੀ ਗਿਰਾਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਐ?"
" ਬਾਤ ਹੀ ਐਸੀ ਹੂਈ ਮਾਲਕਿਨ! ਮੇਰੇ ਤੋ
ਦਿਮਾਗ ਕੇ ਦਰਵਾਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ.. ਸਰ ਸੇ ਬਹੁਤ ਬੜਾ ਭਾਰ ਉਤਰ ਗਿਆ"
" ਬਤਾ ਤਾਂ ਸਹੀ..ਕੁੜ੍ਹੇ ਹੋਇਆ ਕੀ ਐ?" ਉਹ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਬੋਲੀ 'ਤੇ ਉਤਰ ਆਈ।
"ਘਰਵਾਲਾ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕਰ ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ
ਕਰਤਾ ਰਹਾ..ਪਈਸਾ ਛੀਨਤਾ.. ਨਾ ਦੇਤੀ ਤੋ ਮਾਰੇ ਵਾਲ ਨੋਚਤਾ..ਪੀਟਤਾ.."
" ਉਹ ਤਾਂ ਮਈਨੂੰ ਪਤਾ..ਮੈਂ ਨੇ ਕਿਤਨੀ
ਵਾਰ ਤੇਰੇ ਕੋ ਸਮਝਾਇਆ.."
" ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਤੀ ਉਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ..ਹਰ ਬਾਤ ਮਾਨਨੀ ਮੇਰਾ ਫਰਜ਼
ਹੈ.. ਕਭੀ ਮਾਰ-ਪੀਟ ਵੀ ਲੇ ਤੋ ਸਹਿਨਾ ਠੀਕ
ਹੈ..ਆਖਿਰ ਵੋ ਮੇਰਾ ਸੁਹਾਗ ਹੈ"
" ਨੀਂ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਬੋਲ.."
" ਕਲ ਜਬ ਮੈਂ ਕਾਮ ਸੇ ਗਈ ਤੋ ਕਲੋਨੀ ਕੇ
ਬਾਹਰ ਏਕ ਪੁਲੀਆ ਹੈ ਨਾ? ਬਿਲਕੁਲ ਸੂਨੀ ਜਗਾਹ ਪਰ......"
" ਆਹੋ..ਕੀ ਹੋਇਆ ਉਥੇ?"
" ਬਸ ਪੂਛੀਓ ਮਤ! ਉਸ ਕੇ ਪਾਸ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰੀ
ਤੋ ਪੁਲੀਆ ਕੇ ਨੀਚੇ ਸੇ ਏਕ ਬੱਚੀ ਕੇ ਚੀਖਨੇ-ਚਿਲਾਨੇ ਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਨੀ, ਮੁਝੇ ਅਪਨੀ ਬੱਚੀ ਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਲਗੀ, ਦੌੜ ਕੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਾ ਤੋ ਦੋ ਦਰਿੰਦੇ ਏਕ ਛੋਟੀ ਸੀ ਬੱਚੀ ਸੇ
ਕੁਕਰਮ ਕਰਨੇ ਕਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਥੇ"
" ਹਾਅ.. ਹਾਇ..ਫਿਰ ਤੂਨੇ ..?"
" ਬਸ ਮੁਝੇ ਚੰਡੀ ਚੜ੍ਹ ਗਈ..ਚੱਪਲ ਉਤਾਰ
ਕਰ ਹਾਥ ਮੇਂ ਲੀ ਔਰ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਸੇ ਚਿਲਾਤੀ ਉਨ ਪਰ ਟੂਟ ਪੜੀ, ਏਕ ਤੋ ਭਾਜ ਗਿਆ, ਏਕ ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਆ ਗਿਆ, ਮਾਲੂਮ ਕੌਨ ਥਾ?..ਮੇਰਾ ਪਤੀ.."
" ਕੁੜ੍ਹੇ ਹੈਂ?..ਫੇਰ?"
" ਫੇਰ ਕਿਆ? ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਰੁਕੇ ਨਹੀਂ..ਦੁੱਗਨੇ ਜ਼ੋਰ ਸੇ ਚਪਲੋਂ ਸੇ ਜੀ ਭਰ
ਕੇ ਪੀਟਾ.. ਨਾਕ ਸੇ ਖੂਨ ਬਹਿਨੇ ਲਗਾ..ਲੋਗੋਂ ਨੇ
ਵੀ ਖੂਬ ਪਿਟਾਈ ਕੀ ਔਰ ਪੁਲੀਸ ਕੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੀਆ.."
" ਤੇ ਉਹ ਬੱਚੀ?"
" ਮੈਂ ਨੇ ਉਸੇ ਸੰਭਾਲਾ,ਘਰ ਲੇ ਜਾਕਰ ਪੁਚਕਾਰਾ,ਪਿਆਰ ਕੀਆ,ਰਾਮ ਜੀ ਕਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕੀਆ ਵੋ ਨੰਨ੍ਹੀ ਸੀ ਜਾਨ ਇਤਨੀ ਬੜੀ ਅਨਹੋਨੀ ਸੇ ਬਚ ਗਈ"
" ਵਾਹ! ਕਮਾਲ ਕਰ'ਤਾ ਤੂੰ ਤਾਂ ਕੁਸ਼ੱਲਿਆ! ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਿਰ
ਉੱਚਾ ਕਰ'ਤਾ " ਮਿਸਿਜ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਉਹਦੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਥਾਪੀ ਦਿੰਦੀ ਬੋਲੀ।
"
ਅਭੀ
ਸਵੇਰੇ ਥਾਨੇ ਉਸਕੇ ਖਿਲਾਫ ਬਿਆਨ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਕੇ ਕਰ ਆਈ ਹੂੰ ..ਔਰ ਕਹਿ ਕਰ ਆਈ ਹੂੰ ਕਿ ਆਜ ਸੇ ਵੋ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ..ਮੈਂ ਇਸ ਪਾਪੀ ਕੇ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਰਹੂੰਗੀ "
No comments:
Post a Comment